Fathers Message – January 2020

Dear Parishioners,

            In these days, millions of people accept the first day of January as the beginning of the new year, regardless of religion, race, or language.  They exchange cards for wishes for a long life and a Happy New Year.  Of course, most of them perform this duty just as a custom, without any regard for the significance of the mystery which we call Time.  For many people, time, hronos, is passing away.  The passage of time cannot be stopped or even slowed down-either by the most powerful dictator, by the most intelligent man, or by the miracles of modern science.  

            Time has no pity for the innocence of childhood, or the beauty of youth, or the power of man who has matured; nor does it respect the white hairs of the aged; nor does it pay attention to a man’s position and standing.  Everything in time fades; everything in time is degraded; everything in time is destroyed.

            Perhaps this was, what inspired the wise writer of the Ecclesiastes, in the Old Testament, to say “Vanity vanity, all is vanity.”

            Exactly what is time, my dear Christians?  Time is the measure of our lives.  When we cease to exist, so does time.  Many philosophers divided time into three parts; past, present, and future.  We live only in the present.  That is all we can comprehend.  The past is something which has disappeared.  The future is what is unknown and uncertain.  In faith, we believe in an eternity, yet we can not conceive of it by measurements of time, because once we limit it by any type of measurements it ceases to be eternity.  Therefore, for us, we comprehend only the present, that one undivided moment which is running as I am writing. The use we make of this moment is our price for eternity.  The great question for us, therefore, is how to best use this moment.  

            In the Middle Ages, people were constantly reminded of time by symbols of death placed in every room and in every street.  These symbols were reminders that the present for mortal man was limited, and that a day was coming, when man would leave this earthly life.  The new symbols of time, my dear friends, are clocks.  Clocks today, govern our lives.  We cannot live in modern society without the use of some type of timepiece.  The clock should do more than remind us of the time to wake up, or to sleep; the time for an appointment, the time to go to church-or even the time when we expect to leave Church.  The clock should also remind us that with each passing moment, we are a little older.  And while we are expecting the next hour to strike, we might never hear it.  

            St. Basil, one of the most brilliant of the Fathers of the Church, said, “Time runs, and waits not for him who is late.”  Our days are rushed.  The lazy man is passed by.  The use or misuse of time can not be changed or corrected.

            So, My dear friends, do not postpone until tomorrow whatever is important.  Tomorrow may never come,  It does not exist.  The only thing which is real is the present, and after that, eternity.

            May the New Year 2020 and Blessings of our Lord be with all of you.

With love in Christ,

Father Anargyros

Αγαπητοί Ενορίτες,

Πάντοτε, ο άνθρωπος αντιμετωπίζει με δέος και φόβο τη φθορά και την παρακμή. Όλοι μας θέλουμε να μένουμε νέοι, παντοτεινά νέοι.  Φυσικά κάτι τέτοιο όμως είναι αδύνατο. Για να καλύψουμε, λοιπόν, αυτή μας την αδυναμία καταφύγαμε σε ψευδαισθήσεις και αυταπάτες.  Κατορθώσαμε,  έτσι, να πείσουμε τους εαυτούς μας  ότι τα χρόνια περνούν, ενώ εμείς…μένουμε. Οπωσδήποτε συμβαίνει το αντίθετο. Εμείς είμαστε εκείνοι που φεύγουμε, ο χρόνος μένει ο ίδιος, αναλοίωτος. Βυθιστήκαμε , λοιπόν, σ’ αυτή τη ψευδαίσθηση, αποχτήσαμε το αίσθημα της μονιμότητας και ζούμε με την εντύπωση πως ο δρόμος μας πάνω στη γη θα είναι ατελείωτος….

Σε λίγες μέρες, θα αρχίσουμε να γιορτάζουμε με κάθε τρόπο, τον ερχομό του νέου χρόνου. Όλα όμως, αυτά θα είναι μάταια και άσκοπα, αν δεν συνειδητοποιήσουμε όλοι μας μια αμείληκτη πραγματικότητα ότι δηλαδή, κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή, που περνάει, μας φέρνει κoντύτερα σ΄εκείνη τη Μεγάλη Μέρα, που όλοι μας θα δώσουμε λογαριασμό για το πως διαθέσαμε την κάθε, μια απο τις 365 μέρες, καθένα απο τα 40, 50, 60 ή 100 χρόνια μας. Το καταλαβαίνουμε άραγε αυτό;  Συναισθανόμαστε όλοι μας πως δεν είμαστε πλασμένοι μόνο γαι να τρώμε ή να διασκεδάζουμε, να κοιμώμαστε ή  να δουλεύουμε αλλά ΚΑΙ για κάτι υψηλότερο, ανώτερο, φωτεινότερο, Ουράνιο και μονιμότερο;  Αναρωτηθήκαμε ποτέ για πιό σκοπό ήρθαμε σε τούτη τη γή.

            Στα πιστοπιητικά Βαπτίσεως που μας έχει εφοδιάση η Εκκλησία μας,  χαρακτηριζόμαστε Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Για μας, λοιπόν, αυτό σημαίνει ότι παράλληλα με τους  επαγγελματικούς, κοινωνικούς ή οικονομικούς στόχους μας, βασικός σκοπός μας – πρέπει να- είναι η ΜΙΜΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ. Έτσι και μόνον έτσι θα νικήσουμε τη φθορά και θα μείνουμε ΝΕΟΙ, πάντα νέοι.

Ίσως όμως ερωτήσουν μερικοί. Πως μπορεί να γίνει αυτό και να μείνουμε αθάνατοι; Η απάνταση είναι απλή.

Αν αγαπήσουμε πραγματικά με όλη μας την καρδιά, το Χριστό και το συνάνθρωπό μας. Αν διώξουμε κάθε μίσος, κακία και ιδιοτέλεια απ’την καρδιά μας. Και  αν εργαστούμε όλοι μαζί και ο καθένας  χωριστά να πετύχουμε παράλληλα με την προσωπική μας ανανέωση και μια γενικώτερη Ανανέωση της κοινωνίας μας, της κοινότητας μας, του κράτους και της Εκκλησίας μας.

Ας εκμεταλλευτούμε, λοιπόν αγαπητοί μου, την ευκαιρία που με τον ερχόμενο καινούργιο χρόνο 2020 μας παρουσιάζεται. Έστω και αν όλη η περασμέμη ζωή μας πέρασε με ενοχλήσεις και απασχολήσεις  πάνω  σε ζητήμα, γήϊνα, μάταια και ανώφελα, έστω και αν ποτέ δεν σκεφτήκαμε να ανταλλάζουμε το χρόνο, όχι πια με χρήμα, αλλά με Χάρη, πάντα όμως, υπάρχει καιρός.

Αρκεί μόνο να το θελήσουμε και αρκεί μόνο να δεχθούμε του Ιησού Χριστό σαν Σωτήρα, Κυβερνήτη και Θεό μας.

Καλή και Ευλογημένη Χρονιά 2020

Με αγάπη ΧριστούΠατήρ Ανάργυρος


ΕΥΧΗ  ΕΠΙ  ΤΗ  ΕΝΑΡΞΕΙ  ΤΟΥ  ΝΕΟΥ  ΕΤΟΥΣ

Κύριε ο Θεός ημών, ο καιρούς και χρόνους εν τη ιδία εξουσία θέμενος, ο άναρχος και ατελεύτητος και επέκεινα παντός χρόνου νοούμενός τε και υπάρχων, ο πάσης εκτός μεταβολής τε των όντων και αλλοιώσεως, ο τον πάντα χρόνον τον τε γεγονότα τον τε όντα και τον εσόμενον πληρών, ο εν τη αφάτω σου μακροθυμία καταξιώσας ημάς είς νέον ενιαυτόν εισελθείν αυτός πανάγαθε Δέσποτα, την είσοδον ταύτην τη θεία σου χάριτι ευλόγησον όμβρους ειρηνικούς πρός καρποφορίαν τη γή δώρησαι τους αέρας υγιεινούς και ευκράτους άνθρωποις τε και κτήνεσι κατασκεύασον δός ημίν έν ειρήνη και ομονοία βεβαία τον κύκλον αυτού διελθείν, τω στεφάνω της δόξης των αρετών κοσμουμένους, τω φωτί των εντολών σου ευσχημόνως ως εν ημέρα καλώς οδεύοντας. Τήν αγίαν ημών Εκκλησίαν καλώς διαφύλαξον το ευσεβές ημών  Έθνος τη δυνάμει σου κραταίωσον τους Άρχοντας ημών και το Στρατόν τη κραταιά σου χειρί στερέωσον και κράτυνον. Την νεότητα παιδαγώγησον, τό γήρας περικράτησον, τούς εσκορπισμένους επισυνάγαγε, τούς πεπλανημένους επανάγαγε και σύναψον τη αγία σου Εκκλησία