Father’s Message – Spring 2018

Dear Parishioners,

Pascha services will once again be filling our hearts with a feeling of real, live joy in God. With the vision of our faith we see the Risen Lord, as His Apostles saw Him, when face to face conversed with Him.

All our faith is founded on the miracle of Christ’s Resurrection. The Holy Fathers and Teachers of the Church have maintained throughout the ages that the only true joy to reach the soul of the regenerated man is that which is granted the Christian by the Risen Lord, our Savior. This thought was also expressed by St. Gregory Nazianzus: “Having risen with Christ, you too have become a new creature, made for good deeds; may all your life be renewed, and may all the paths of your activity be renewed; thus is man regenerated and thus is the day of regeneration venerated.”

Our participation in the Resurrection of Christ finds expression in the resurrection of the soul through the rejection of sin and resolution to do good. In his First Epistle to the Corinthians, St. Paul writes: For indeed Christ, our Passover, was sacrificed for us. Therefore let us keep the feast, not with old leaven, nor with the leaven of malice and wickedness, but with the unleavened bread of sincerity and truth(1 Cor. 5:7-8). If we have not managed to rid ourselves of enmity, anger, envy, wrath, of all that makes up the leaven of sin, we will scarcely be able to share the true joy of the Resurrection.

One of the early ascetics, Abba Evagrius, instructs us as follows: “The Passover of the Lord is the transition from evil to good. Let us, too, therefore, offer Him a pleasing gift. “This gift is expressed in the form of self-sacrifice, when we dedicate our life to Christ, that is, direct all our strength towards fulfilling the commandments of the Lord, firmly resolved to follow the path of salvation. Whosoever acts thus will enjoy the triumph of resurrection throughout the rest of his earthly life, every day of which will be radiant with light, and with all his deeds he will unceasingly declare, “Christ is risen indeed!” That is why St. Paul advised us constantly to preserve and cleanse ourselves from all filthiness of the flesh and spirit(2 Cor. 7:1), remembering always that all things must be based on faith in God; on a sincere desire to serve Him by obeying His divine Will.

My brothers and sisters, if we wish our hearts to burn with faith in the Risen Lord, if with all our being we wish to abide constantly in a spirit of paschal joy, we must emulate our Savior and perform deeds of love and charity, with total dedication to our Heavenly Father, keeping up the fire of our faith with constant prayer, by heeding the Word of God, diligence in attending Church and reflecting on the ways of Divine Provindence.

With faith in the Risen Lord let us strengthen and renew our will, and as Christians dedicate ourselves constantly to doing good; and by perfecting ourselves in virtue we shall remain faithful in our hearts to God until the end of our days, and in the life to come we shall see the lord in all His ineffable glory, and our joy will be everlasting.

With love in the Risen Christ,

FatherAnargyros


Αγαπητοί μου Χριστιανοί,

Τη Μεγάλη Εβδομάδα στην Εκκλησία μας, γιορτάζουμε το Πάθος του Κυρίου μας: Την αγάπη του, τον πόνο του, τους εξευτελισμούς του, τη Σταύρωσή του, την Ταφή και την ένδοξη Ανάστασή του Στους πρώτους ύμνους ο Κύριος δείχνει την αγάπη του και το ενδιαφέρον του για τους αγαπητούς του μαθητές: «Να εκτελείτε τις εντολές που σας έδωσα, να έχετε μεταξύ σας ειρήνη και να αγαπάτε την ταπεινοφροσύνη. Όποιος από σας θέλει να είναι πρώτος, πρέπει να γίνει ο τελευταίος, υπηρέτης όλων.»

Στη συνέχεια μας λέει: «Έφθασε η ώρα να παραδοθώ σε αμαρτωλά χέρια που θα με καρφώσουν επάνω στον Σταυρό και κατόπιν θα δώσουν το σώμα μου για να ταφεί. Αλλά εσείς μη χάσετε το θάρρος σας. Μετά από τρεις μέρες, θα αναστηθώ και οι πιστοί θα αιστανθούν μεγάλη χαρά.”

Και Σταυρωμένος, με πρόσωπο προδομένο και ιδρωμένο, ματωμένο και με το σώμα του τρυπημένο με τα καρφιά της αγνωμοσύνης, συνεχίζει: «Άνθρωποί μου, τι κακό σας έκανα; Σε τι σας ενόχλησα; Γιατί φέρεσθε τόσο εχθρικά απέναντί μου; Στους τυφλούς σας έδωσα το φως, στους αρρώστους έδωσα την υγεία, στους πεθαμένους έδωσα ζωή. Και αντί να με αγαπάτε, με καρφώσατε επάνω στο Σταυρό.» (Πόσο γρήγορα πραγματικά ξεχνάει και αλλάζει η ανθρώπινη καρδιά! Σήμερα δίνεις ένα ποτήρι νερό στον διψασμένο και αύριο ξεχνά τον ευεργέτη του. Τα βλέπουμε όλα αυτά κάθε μέρα, κάθε στιγμή στη ζωή μας).

Και τις πρωινές ώρες «της μιας των Σαββάτων» οι Μυροφόρες γυναίκες, πηγαίνοντας στον τάφο του Κυρίου, ακούν τη φωνή του αγγέλου: «Γιατί ζητάτε τον ζωντανό μέσα στους νεκρούς; Δεν είναι εδώ. Ανέστη.» Και αξιώθηκαν πρώτες να ακούσουν το χαρμόσυνο άγγελμα της Αναστάσεως του Κυρίου.

Χριστός Ανέστη. Ανάσταση για όλον τον κόσμο: τους ισχυρούς της γης και τους αδυνάτους, τους πλούσιους και τους φτωχούς, για όλη την ανθρωπότητα. Ανάσταση στις σκέψεις μας, σε έργα της αγάπης του Χριστού. Ανάσταση στις ψυχές μας: από το σκοτάδι στο φως, από την αμαρτία στην συγχώρηση, στη Χάρη και τη Σωτηρία.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ!

Με αγάπη Χριστού

ΠάτερΑνάργυρος